demis
 

Αυτό - blog κοινότητα μας, όπου μπορείτε να αφήσετε τα σχόλιά σας σε αρχεία.

Προσθήκη στα αγαπημένα
  Τι είναι καινούργιο;
  Σχετικά με την κοινότητα
  Φωτογραφίες
  Αποθήκη αρχείων
  Ιστολόγιο
  Φόρουμ
  Σελίδες
  Σύνδεσμοι
  Κουβέντα
  Μετρητής
  Μέλη
  Ετικέτες
  Δημοσκοπήσεις

Ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες

Εγγραφή
E-mail: 

Επισκέπτες

Ημερολόγιο
<
Μάιος 2012
>
ΔΤΤΠΠΣΚ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031

Top σχολιαστές
palaiokhoriondorieon demis dryopas
Σχόλια: 4

Άλλες τοποθεσίες
apostolos Apostolos
myprotia
water-best WATER CONNECTION HELLAS ΔΙΑΘΕΣΗ ΕΜΦΙΑΛΩΜΕΝΟΥ ΝΕΡΟΥ ΚΑΙ ΨΥΚΤΙΚΩΝ
sybilima Συμπίλημα
terminators t5u dxrs

Οι περισσότεροι σχολίασαν εγγραφές

Επιστροφή στην αρχικήdemis / Ιστολόγιο

Λήψη RSS


Καταχωρίσεις
 ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΙ ΔΩΡΙΕΩΝ
Δημοσιεύτηκε από:palaiokhoriondorieon demis dryopas 66 μέρες πριν 24.03.2012 19:35:17

ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΙΟΝ ΔΩΡΙΕΩΝ * KYTINION

 


 

-Παλαιοχώριον Δωριέων-

-KΥΤΙΝΙΟΝ-ΤΕΤΡΑΠΟΛΙΣ-ΔΡΥΟΠΕΣ-ΠΕΛΑΣΓΟΙ

-Ονομασία

Η ονομασία Παλαιοχώρι δηλώνει απο μόνη της οτι πρόκειται για ένα χωριό πολύ παλιό που προυπήρχε του σημερινού. Στη θέση του υπήρξε το ΚΥΤΙΝΙΟΝ. kytenion-http://kytinion.blogspot.com/

-Οδηγός - Τοποθεσία.

Το Παλαιοχώρι Δωριέων βρίσκεται στους πρόποδες του Καλλιδρόμου σε υψόμετρο 514μέτρων. Κτισμένο ανάμεσα σε δυο μικρά ρέματα , το κρουνόρεμα και το γουλιαμόρεμα, που το προστατεύουν απο τις πλημμύρες. Το μέρος είναι πλαγερό,κατάφυτο,ευάερο και ευήλιο και γι'αυτο το Παλαιοχώρι οι κατοικοί του το λένε και λιάστρα. Βόρεια του υπάρχει το ύψωμα του προφήτη Ηλία, με την ομώνυμη εκκλησία και τα αρχαία πελασγικά τείχη και νότια απλώνεται ο κάμπος του Βοιωτικού Κηφισού. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο χώριο του δήμου και ολόκληρης της περιοχής σε καλλιεργίσημες εκτάσεις.

Τα παλιά σπίτια στο χωριό είναι όλα χτισμένα με πέτρα και φέρουν όλα ανεξαιρέτως κεραμοσκεπή. Πολλά απ’ αυτά είναι δίπατα (διώροφα) και άλλα μονώροφα. Στα δίπατα σπίτια το κατώγι χρησίμευε ως αποθήκη για τα διάφορα γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα: λάδι, κρασί, τυρί, μαλλί, δημητριακά κλπ. Χρησίμευε ακόμη καμιά φορά ως σταύλος για τα μεταφορικά ζώα, που δεν έλειπαν από κανένα σπίτι, και για την αποθήκευση του σανού, του αχύρου καθώς και διαφόρων ζωοτροφών. Στον πάνω όροφο ήταν τα υπνοδωμάτια, το σαλόνι και η κουζίνα που βρίσκονταν ενίοτε και στο κατώγι ή στην αυλή. Η επικοινωνία γινόταν εσωτερικά με ξύλινη σκάλα το λεγόμενο καταρράχτη. Υπήρχε επίσης πολλές φορές και εξωτερική πέτρινη σκάλα που οδηγούσε στον πάνω όροφο. Στην κορυφή του κεφαλόσκαλου σχηματιζόταν ο λεγόμενος πόντζος (εξώστης) και από κάτω δημιουργούνταν ένας θόλος που οδηγούσε στο κατώγι. Όλα τα σπίτια είχαν τους βοηθητικούς τους χώρους, όπως το φούρνο και το αχούρι για τα ζώα, που βρισκόταν στον κήπο ή την αυλή.Με πολυ μεγάλη παραγωγή σιτηρών και βαμβακιού. Επίσης καλλιεργούνται καλαμπόκια, αμπέλια και ελιές σε μικρότερο βαθμό. Η κτηνοτροφία είναι περιορισμένη. Το χωριό έχει 601 κατοίκους.

Ιστορικά στοιχεία

Θεωρείται μια απο τις πόλεις της αρχαίας Τετράπολις όμως αυτό είναι τεκμηριωμένο. Στις

γύρω τοποθεσίες απο το Παλαιοχώρι μπορεί κανείς να βρεί αντικείμενα και τείχη που μαρτυρούν την ύπαρξη οικισμού απο τα μυκηναικά χρόνια Πιο σαφή δεδομένα έχουμε απο τα χρόνια της τουρκοκρατίας. Το Παλαιοχώρι λόγω της εύκολης πρόσβασης του είχε κατοικηθεί απο τούρκους .Στο χωριό μνημονεύει ο Μακρυγιάννης οτι ο Καραισκάκης χτύπησε την εφοδιοπομπή των τούρκων που πήγαιναν στα Βασιλικά. Επίσης στο χωρίο συναντήθηκαν οι οπλαρχηγοί Πανουργιάς ,Γκούρας ,Τράκκας και Δυοβουνιώτης και έβγαλαν την απόφαση να αντισταθούν στη χαλκωμάτα.

Η μετανομασία του χωριού απο ΚΥΤΙΝΙΟΝ σε Παλαιοχώριον Δωριέων έγινε για να δηλωθεί η παλαιότητα του χωριού απο τους κατοίκους του.

Το Παλαιοχώρι και οι κατοικοί του σε όλη τη νεότερη ιστορία του έθνους έδωσαν το αίμα τους και συνέδραμαν στου αγώνες του έθνους. Απο το πόλεμο του 1897, τους Βαλκανικούς πολέμους, τη μικρασιατική καταστροφή, το πόλεμο του 1940. Οι Παλαιοχωρίτες αγωνίστηκαν και έδωσαν και το αίμα τους για την ελευθερία της πατρίδας τους. Γι' αύτο το λόγο έχει στηθεί ιερό που μνημονεύει τους πεσόντες σε όλους αυτόυς τους αγώνες.

Μνημεία

Το πιο αρχαίο μνημείο που υπάρχει στο Παλαιοχώρι είναι τα Πελασγικά τείχη

που βρίσκονται στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία. Είναι πέτρες λαξευμενές τετραγωνικά 2 - 3 μέτρων μήκους, πλάτους και 1 μέτρου πάχους. Αυτό μας δηλώνει οτι καποτε εδώ κατοικούσαν Πέλασγοί.

ΚΥΤΙΝΙΟΝ Ναοί.- Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη κοίμηση της Θεοτόκου. Κτισμένη το 1920. Ρυθμού μικτού με κολώνες και τρούλο. Πετρόκτιστη εξολοκλήρου πολύ κομψή, είναι το κέντρο της θρησκευτικής λατρείας του χωριού. Εορτάζει στις 15 Αυγούστου.Το ξωκκλήσι του προφήτη Ηλία. Παμπάλαιο εκκλησάκι στη κορυφή του ομώνυμου υψώματος. Μέσα σ'ένα κατάφυτο τοπίο γεμάτο απο πέλώρια κυπαρίσια και βελανιδιές είναι κτισμένο το εκκλησάκι του Αι Λιά. Προσφατα ανακαινισμένο, γιορτάζει στις 20 Ιουλίου.

Βρύσες

-Η βρύση της μότσου είναι η πιο γνωστή και ιστορική βρύση του χωριού. Βρισκεται ανατολικά του χωριού μέσα σ' ένα δασύλιο απο λεύκες και αιωνόβια πλατάνια. Για πολλά χρόνια τα νέρα της υπήρξαν το μόνο πόσιμο υδάτινο πόρο του χωριού. Ενας τοπικός μύθος λέει οτι οποιος πίει νερό απο τη βρύση παντρεύεται με ντόπια.

Αξιοθέατα

-Το δημοτικό σχολείο του χωριού άρχισε να κατασκευάζεται το 1895 και αποπερατώθηκε στα 1902. Πανέμορφης αισθητικής το κτήριο κατασμευασμένο απο λαξευτή πέτρα. Το σχολείο πλέον δεν λειτουργεί ως εκπαιδευτήριο λόγω έλλειψης παιδιών. Πλέον λειτουργεί ως λαογραφικό μουσείο και αίθουσα εκδηλώσεων του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού.

-Ήθη - Έθιμα

-1) Πανηγύρι : Το δεκαπενταύγουστο στη γιορτή της κοιμήσεως της θεοτόκου γιορτάζει το χωριό. Τότε γίνεται το πανηγύρι με το γνωστό ρουμελιώτικο τρόπο. Με κλαρίνα, αρνιά και άφθονη μπύρα γίνεται ένα απο τα πιο καλά πανηγύρια της περιφέρειας. Το γλέντι ειναι δυήμερο και συμπληρώνεται και απο άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις του πολιτιστικού συλλόγου, όπως προβολή ντοκυμαντέρ, κουκλοθέατρο, ποδοσφαιρικό αγώνα, έκθεση φωτογραφίας και ειδών λαικής τέχνης.

2) Πάσχα : Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάζεται το πάσχα στο Παλαιοχώρι.



ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΙ ..ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΧΡΕΟΣ
Η ονομασία λάκκος δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Παρέμεινε όμως από την συνήθεια που είχαν οι κλέφτες να ψήνουν τα αρνιά τους σε λάκκους για λόγους προφύλαξης. Όλες οι οικογένειες θα φέρουν αρνί στον λάκκο. Δεν απουσιάζουν και αυτές που έχουν πρόσφατο πένθος, καθώς το αρνί της θα ψηθεί από τους γείτονες. Συνήθως σε κάθε λάκκο ψήνονται κατά μέσο όρο περίπου 15 αρνιά. Σε κάθε λάκκο ένας είναι ο υπεύθυνος. Αυτός έχει αναγνωρισθεί από όλους, γιατί έχει πείρα που την κληρονόμησε από τον προκάτοχό του. Έχει σαν βοηθό του συνήθως τον γιο του ή κάποιο άλλο γειτονόπουλο που αργότερα θα τον διαδεχθεί.Κάθε νοικοκύρης είναι υποχρεωμένο να φέρει τέσσερα δεμάτια κληματόβεργες, ένα σκαμνάκι, ένα δοχείο στάχτη και μια πρόκα. Μετά στήνεται η θημωνιά με τα κλήματα. Τα δεμάτια τοποθετούνται όρθια γύρω - γύρω και άλλα όρθια πάνω από αυτά, κι άλλα γύρω - γύρω, όλα σε μια κανονική και ψηλή πυραμίδα. Έτσι τα κλήματα καίγονται συμμετρικά. Ο πυράρχης με τον βοηθό του καταβρέχουν συνεχώς την φωτιά με νερό όπου αυτή φουντώνει πολύ. Όταν πια έχουν καεί εντελώς τα κλήματα και έχουν καταπέσει σωρό στο χώμα, ο πυράρχης διαμορφώνει την ανθρακιά σε μια ισόποση πρισματική κορυφογραμμή που θα έχει μάκρος 5-6 μέτρα. Ύστερα σκορπίζει την θράκα ώστε να γίνει ένα στρώμα πάχους 5-6 πόντους και με φάρδος έως ενάμισι μέτρο. Τέλος σκεπάζει με στάχτη όλο αυτό το πυρωμένο στρώμα για να διατηρηθούν τα κάρβουνα.Αφού γίνουν όλα αυτά, σέρνονται και τοποθετούνται κατά μήκος της ανθρακιάς δύο μεγάλα μαδέρια στα οποίο καρφώνονται και οι πρόκες έτσι ώστε να στηριχθούν οι σούβλες. Σε αυτό το σημείο δίνεται από τον πυράρχη η εντολή να τοποθετηθούν οι σούβλες και να αρχίσει το ψήσιμο.Από αυτό το σημείο αρχίζουν και τα τραγούδια με πρώτο το εορταστικό τροπάριο της ημέρας: > που λεγόταν τραγουδιστά σε ρουμελιώτικο σκοπό και όχι ψαλτικά.Στο μεταξύ οι γυναίκες έχουν ετοιμάσει στο σπίτι και φέρνουν κόκκινα αυγά, συκωτάκια τηγανιτά, γαρδούμπες, τυριά, γλυκά και κρασί. Οι κοπέλες της κάθε οικογένειας περνούν με την σειρά τους μπροστά από τους ψηστιέρηδες και τους τρατάρουν. Το ψήσιμο και το τραγούδι διαρκούν πολλές ώρες. Όλοι οι δρόμοι των χωριών είναι πιασμένοι τόπους - τόπους από του λάκκους και γι' αυτό είναι αδιάβατοι από τροχοφόρα. Αντιθέτως είναι προσπελάσιμοι από τις παρέες και του περαστικούς που θέλουν να χαιρετίσουν τους συγγενείς και φίλους. Σε κάθε λάκκο γίνεται και από ένα εγκάρδιο γλέντι. Πολλοί οργανοπαίχτες γνωρίζουν το έθιμο της περιοχής και την επισκέπτονται για να παίξουν και να ωφεληθούν. Το γλέντι διαρκεί από τις εννέα το πρωί έως τις τρεις το απόγευμα όπου δίνεται και το σύνθημα της αποχώρησης. Τότε καθένας με τον οβελία του πηγαίνει στο σπίτι του.-------------------------


3) Περιφορά της εικόνας : Τη δεύτερη μέρα του Πάσχα έρχεταιστο χωριό η θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς της Δαμάστας. Μαζεύεται όλος ο κόσμος έξω απο το χωριό στο κεντρικό δρόμο. Παραλαμβάνουν την εικόνα και με ευλάβεια,ψαλμούς και λειτανίες την πηγαίνουν στην εκκλησία του χωριού όπου τελείται ακολούθια και προσκύνημα. Είναι ένα έθιμο που κρατά τις ρίζες του απο πάρα πολύ παλιά.

4) Απόκριες :

Οι Απόκριες στο Παλαιοχώρι γιορτάζονται πολύ έντονα. Το τελευταίο σαββατοκύριακο των απόκρεων μαζεύονται πολλοί απόδημοι παλαιοχωρίτες και το χωριό σφύζει απο ζωή και πειράγματα. Ανήμερα τις απόκριες μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ομάδες νέων ντύνονταν μασκαράδες και έπαιζαν διάφορα σκετς σατυρίζοντας συγχωριανούς τους. Τη καθαρά Δευτέρα όλοι οι κάτοικοι μαζεύονται στη πλατεία του χωριού και τρώνε νηστίσημα εδέσματα, τραγουδούν και γλεντούν.

5) Αναλήψεως :

Πέρα από τις συνηθισμένες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνταν την ημέρα της Αναλήψεως, γιόρταζαν και οι τσοπάνηδες στις στρούγκες τους. Το έθιμο ήταν γενικό. Κάθε κτηνοτρόφος καλούσε στην στρούγκα του, την ημέρα της Αναλήψεως, τους φίλους καθώς και τους συμπατριώτες με τους οποίους είχε συναλλαγές.

6) Πρωτοχρονιά :

Η Πρωτοχρονιά είναι παγκόσμια εορταστική εκδήλωση, τόσο θρησκευτική όσο και πολιτιστική και εορτάζεται με μεγάλη λαμπρότητα. Η 1η Ιανουαρίου γιορτάζεται στην μνήμη: Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Οι προετοιμασίες για την εορτή αρχίζουν λίγες μέρες νωρίτερα με τα έλατα, τα γκύ, τις χρωματιστές μπάλες και τα ηλεκτρικά λαμπάκια. Όλα αυτά όμως είναι ξενόφερτα έθιμα που εισήχθησαν στην Ελλάδα μεταπολεμικά. Παλαιότερα τα έθιμα της περιοχής ήταν τα παρακάτω: Από τις παραμονές της εορτής οι νοικοκυρές ετοίμαζαν τα γλυκά και στόλιζαν το σπίτι. Όσες πάλι κρατούσαν το παλιότερο έθιμο σιδέρωναν τις φουστανέλες και τις γυναικείες ρουμελιώτικες φορεσιές


7) Ευαγγελισμός της Θεοτόκου :

Ο Ευαγγελισμός εορτάζεται στο παλαιοχωρι, όπως και σε όλη την Ελλάδα με εξαιρετική μεγαλοπρέπεια. Είναι συνδυασμένη με το επίσημο ξεκίνημα των αγώνων για την απελευθέρωση της χώρας από τους Τούρκους. Αποτελεί Εθνική εορτή με σημαιοστολισμό και λόγους. Κάθε χρόνο εκείνη την ημέρα οι νέοι του χωριού ανάβουν τεράστιες φωτιές στα γύρω υψώματα, έθιμο που κρατάει απο τουρκοκρατίας. Το έθιμο αυτό αποικονίζει το τρόπο που συνενωούνταν τα χωριά μεταξύ τους για το ξέσπασμα της επαναστάσεως. Το φαγητό της ημέρας αυτής είναι μπακαλιάρος πλακί με σταφίδες, ψάρια κ.τ.λ


ΚΑΛΛΙΔΡOMON
Το βουνό που ανήκει στα όρια του δήμου είναι Το Καλλίδρομο οπου στους προποδές του είναι κτισμένα τα χωριά Ξυλικοί, Τιθρώνιο, Δρυμαία, Παλαιοχώρι και Μπράλος. Βρίσκεται απέναντι απο το Παρνασσό. Ειναι ενα απο τα ωραιότερα βουνά της Ελλάδας και ίσως το πιο ευκολοπροσβάσιμο βουνό,εξού και η ονομάσια του. Με ψήλοτερη κορυφή των Γκιόζα στα 1.399 μέτρα. Κύρια χαρακτηριστικά του είναι τα πανέμορφα δάση απο έλατα και κέδρα, τα πολλά οροπέδια που συναντάς οπως του Μουρούζου, της Παλιοσουβάλας και η απείρου κάλλους λίμνη της Νευρόπολης. Στο Καλλίδρομμο υπάρχει ορειβατικό καταφύγιο στα 1000 μέτρα που ανήκει στον ΟΦΥ Λαμίας-


Λίμνη Νευρόπολη-Η γνωστή λίμνη του Καλλιδρόμου, η λίμνη Νευρόπολη είναι στην περιφέρεια του χωριού,Παλαιοχωρίου Δωριέων. Μοναδική στο είδος της για όλο τον ορεινό όγκο της Στερεάς Ελλάδας. Έτσι λοιπόν το χωριό είναι ένα ορμητήριο για τα πιο μαγευτικά μέρη του Καλλιδρόμου. Η λίμνη βρίσκεται ανάμεσα στο Παλαιοχώρι και στις Θερμοπύλες. Είναι από τα πανελλαδικής σημασίας αξιοθέατα που μένουν αξέχαστα σε κάθε επισκέπτη. Η πρόσβαση στη λίμνη και το δάσος της Νευρόπολης είναι ειδυλιακή με μοναδικής ομορφιάς πεζοπορία 7 χιλιομέτρων και με καλή βατότητα από το Παλαιοχώρι. Στις παρυφές της λίμνης του Καλλιδρόμου υπάρχει και ορεινό καταφύγιο γνωστό και φιλόξενο για τους λάτρεις του βουνού.Λίγο πιο πάνω απο την Τριανταφυλλιά ειναι η πηγή του Τζότζορα με το χωνευτικό νεράκι της, που για πολλά χρόνια ξεδιψάει ντόπιους και επισκέπτες, κι όσα ήμερα κι άγρια Ζώα και πουλιά -ημερήσιας και νυχτερινής ,επίγειας και εναέριας κυκλοφορίας-υπάρχουν στην γύρω περιοχή.

Η λέξη «Νευρόπολη» προέρχεται από τις λέξεις Νεβρός= ελαφόπουλο και Πόλη. Το όνομα πάρθηκε γιατί σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις η περιοχή ήταν γεμάτη με ελάφια.Η κορυφή που βρίσκεται πάνω απο τις Θερμοπύλες ονομάζεται Ελαφοβούνι.Αλλες γνωστές τοποθεσίες στους φίλους του Καλλίδρομου ειναι η Αγορασιά[το μέσον της Ανοπαίας ατραπού],η Καλαμποκιά ,[με την Καλογερόβρυση ,το Aχμάτι,τη Λιαθίτσα και το Χαλίκι με τη βρυσούλα του],και στην κορυφή ποιός αλλος; ο Αη-Λιάς !!!, [Παλιοβορός]
Δεξιότερα ειναι τα Ισώματα ,το Μουρούζο με τις λάκες του ,οι Λυκότρυπες και τα Λαζαρά με τα Χοντρά δέντρα ,το Ψηλόραχο , τα Καρτέρια ,και η Κεδρόραχη με τις Ντουσκόλακες δεξιά της ,το Στρώμα και το Μεγάλο Χάραμα[Μακριά Λούζα] που οδηγεί στα Νεραϊδάλωνα ,στο Ξεροπήγαδο ,στην Κορομηλιά κι απο εκει στην επιβλητική Γκιόζα.
Τό Καλλίδρομο είναι βατό , γι'αυτό και το ονομά του , και εχει πάρα πολλά αλώνια και τσουμάρια ,πηγές με βρύσες και ποτίστρες ,σπάνια βότανα και μανιτάρια.Είναι λατρεμένος τόπος για τους παροικούντες , και ιδιαίτερα για τους κατοίκους του Παλαιοχωρίου Δωριέων ,οι οποίοι έχουν στην περιφερειά τους το μεγαλύτερο κομμάτι του , είναι απο τούς πρώτους που καθιέρωσαν γιορτές στήν Νευρόπολη και ανέδειξαν την περιοχή ,αρχικά στο νομό Φθιώτιδας κι αργότερα στούς αναρίθμητους φίλους του πανέμορφου Βουνού της Καλλιδρομίας Γής.

KALLIDROMON

Το βουνό που ανήκει στα όρια του δήμου είναι ο Καλλίδρομος οπου στους προποδές του είναι κτισμένα τα χωριά Ξυλικοί, Τιθρώνιο, Δρυμαία, Παλαιοχώρι και Μπράλος. Βρίσκεται απέναντι απο το Παρνασσό. Ειναι ενα απο τα ωραιότερα βουνά της Ελλάδας και ίσως το πιο ευκολοπροσβάσιμο βουνό,εξού και η ονομάσια του. Με ψήλοτερη κορυφή των Γκιόζα στα 1.399 μέτρα. Κύρια χαρακτηριστικά του είναι τα πανέμορφα δάση απο έλατα και κέδρα, τα πολλά οροπέδια που συναντάς οπως του Μουρούζου, της Παλιοσουβάλας και η απείρου κάλλους λίμνη της Νευρόπολης. Στο Καλλίδρομμο υπάρχει ορειβατικό καταφύγιο στα 1000 μέτρα που ανήκει στον ΟΦΥ Λαμίας. 

Ο Βοιωτικός Κηφισός είναι το αίτιο της ευφορίας του κάμπου. Τα νερά του αδρεύουν μεγάλο μέρος της περιοχής. Η κοιλάδα του Κηφισού ποταμού είναι αρκετά εύφορη και γόνιμη που ευδοκίμουν τα σιτηρά, το βαμβάκι, ο καπνός, τα αμπέλια, οι ελιές και άλλα σε μικρότερη κλίμακα. 


Σχόλια: 0   Εμφανίσεις: 14   Ομάδα: Γενικά  

 Ταξινόμηση των Δωριέων
Δημοσιεύτηκε από:palaiokhoriondorieon demis dryopas 1183 μέρες πριν 03.03.2009 19:26:06

Ταξινόμηση των Δωριέων
ΒόρειοιΝότιοι
ΜακεδνοίΗπειρώτεςΥλλείςΠάμφυλοιΔυμάνες
Ορέστες
Μακεδόνες
Ελιμιώτες
Μάγνητες
Άβαντες
Αφείδαντες
Χάονες
Βυλλίονες
Δέξαροι
Παραυαίοι
Θεσπρωτοί

Κασσωπαίοι
Μολοσσοί
Σελλοί
Τυμφαίοι
Παρωραίοι
Αίθικες
Τάλαρες
Αθαμάνες
Αμφιλόχοι

Αργείοι
Κορίνθιοι
Μεγαρείς
Ρόδιοι
Κώοι
Αλικαρνασσείς
Λευκάδιοι
Άμβρακες

Κερκυραίοι
Συρακόσιοι
Γελώοι
Ακραγαντίνοι
Σελινούντιοι

Σπαρτιάτες
Κρήτες
Θηραίοι
Κυρηναίοι
Κνίδιοι
Ταραντίνοι
Μεσσήνιοι

Σχόλια: 0   Εμφανίσεις: 353   Ομάδα: Γενικά  

 ΛΙΑΝΟΣ Ο ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ
Δημοσιεύτηκε από:palaiokhoriondorieon demis dryopas 1183 μέρες πριν 03.03.2009 16:51:20

ΚΩΣΤΑΣ ΛΙΑΝΟΣ Μεταγωγικός
«Μόλις ξυπνήσαμε άρχισαν να μας πυροβολούν»
Αγρότης και αυτοδίδακτος μηχανουργός ο Κώστας Λιανός (1917), από το Παλαιοχώρι της Λοκρίδας, κατετάγη κληρωτός το 1938 και υπηρέτησε 8 μήνες ως προστάτης οικογένειας στο περίφημο 542 Σύνταγμα Ευζώνων της Λαμίας. Στις 20 Αυγούστου 1940 επιστρατεύεται πάλι στο ίδιο Σύνταγμα, με την ειδικότητα του μεταγωγικού, και η ιταλική επίθεση βρίσκει τη μονάδα του (Λόχος Διοικήσεως του 1ου Τάγματος) στο μοναστήρι της Κληματιάς, στην Τσαμουριά. Η μονάδα του, με τα ηρωικά μεταγωγικά της, παρέμεινε στο μέτωπο μέχρι την ημέρα της κατάρρευσης και ο Κώστας, όπως όλοι οι στρατιώτες, παίρνει το δρόμο της επιστροφής στο χωριό με τα πόδια έχοντας συντροφιά το άλογο, Καρατζίκο το έλεγε, με το οποίο είχε δεθεί όλο αυτό το διάστημα, καθώς και ένα μουλάρι που μάζεψε στο δρόμο.

Ελευθερία της πατρίδας για τον Κώστα Λιανό σήμαινε πως κανένας δεν είχε το δικαίωμα να του στερήσει τη δυνατότητα να οργώσει και να σπείρει τη γη του!
«...Με ένα ζωντανό ξεκίνησα εγώ, μαζί με έναν άλλο από το χωριό μας, τον Γιώργο Νικολάου και ένα παιδί από τη Σουβάλα, κάποιον Δεληγιάννη. Οταν ξεκινήσαμε μαζί μας ήταν και ο ταγματάρχης μας, Καραμέρη τον έλεγαν και τον έπνιξαν οι Ιταλοί, σαν τους έπιασαν και τους έβαλαν σε ένα σαπιοκάραβο. Αυτόν τον είχαν εγκαταλείψει όλοι οι δικοί του, εκτός από έναν ανιψιό του, τον λοχία Κώστα Δημουλά. Μαζί μας ήταν και ο ανθυπολοχαγός από τη Δρυμαία, Μήτσος Παπαμιλτιάδης. Ηταν και άλλοι αξιωματικοί μαζί μας, ήταν και ένας από την Αμφισσα, ξεκινήσαμε περπατώντας...

»...Οταν περάσαμε τον Αραχθο, βορειότερα από την Αρτα, και βρεθήκαμε στο Πέτα, βρήκαμε έναν λοχία από τη δική μας μονάδα που είχε μαζέψει μια αγέλη στρατιωτικά μουλάρια για να τα εμπορευτεί. Είχε ένα μικρό παιδί που τα φύλαγε. Μόλις τα είδαμε εμείς, πήγαμε και πήραμε όλοι από ένα μουλάρι. Εγώ πήρα ένα ντρένιο (σιδερόψαρο) που μου άρεσε πολύ. Παίρνει και ο ταγματάρχης ένα άλογο. Ερχεται όμως αυτός ο πονηρός λοχίας μαζί με τον πατέρα του και μας επιτίθενται. Πάνω καταπάνω μας να μας πάρουν τα μουλάρια. Τα πήραμε, φτάσαμε σε μια ρεματιά και κουρασμένοι πέσαμε να κοιμηθούμε. Αυτοί όμως τη νύχτα μας κύκλωσαν γύρω γύρω και μόλις ξυπνήσαμε άρχισαν να μας πυροβολούν. Αφήστε λένε τα μουλάρια, αλλιώς σας σκοτώνουμε όλους. Ρε παιδιά, λέει ο ταγματάρχης, πολέμησα στην Αλβανία, δεν είμαι τώρα ταγματάρχης και θέλω να γυρίσω στο χωριό μου να καλλιεργήσω, να μου αφήστε ένα άλογο. Και του άφησαν αυτού. Εγώ κατάφερα και το κράτησα το μουλάρι. Οι άλλοι τα αμόλησαν όλοι γιατί φοβήθηκαν μη μας σκοτώσουν ο λοχίας με τους συνεργάτες του».

Στόχος του Κώστα Λιανού, όπως και των άλλων βέβαια, ήταν να γυρίσει στο χωριό του με ένα ζευγάρι ζωντανά γιατί είχαν επιστρατεύσει το δικό του και το ήθελε για το όργωμα. «Τα πήραν όλα» λέει, «εκτός από αυτά που ήταν ακατάλληλα. Αμα ήταν ακατάλληλα για τον πόλεμο θα ήταν ακατάλληλα και για το χωράφι. Θα ήταν καμιά εκατοσταριά. Είχε αδειάσει το χωριό από τα νέα μουλάρια γιατί αυτά έπαιρναν». Ετσι, με τα λίγα ζωντανά που συγκεντρώθηκαν το καλοκαίρι του 1941 στο Παλαιοχώρι, το οποίο σημειωτέον ήταν και παραμένει μέχρι σήμερα ένα χωριό με σπουδαία παραγωγή σε σιτηρά, οι κάτοικοί του μπόρεσαν και ανταποκρίθηκαν στις ανάγκες των καλλιεργειών κι έτσι όχι μόνο δεν πείνασαν, αλλά βοήθησαν όσο μπορούσαν τους πεινασμένους της Αθήνας που έφταναν μέχρις εκεί αναζητώντας λίγο αλεύρι. «Δεν πεινάσαμε, εμείς» θυμάται. «Είχαμε. Ερχονταν κόσμος με το τρένο και έφερνε πράγματα να τα αλλάξει με τρόφιμα. Πολλοί πέθαναν εδώ στο χωριό. Μην πω και τα χειρότερα. Τους λήστευαν κιόλας. Τους σκότωναν κιόλας. Εδώ στου Καρανάσιου που κατέβαιναν κάτω, τους περίμεναν και τους σκότωναν»

Σήμερα

Ο Κώστας Λιανός πέρασε όλη τη ζωή του στο Παλαιοχώρι μαζί με τη γυναίκα του Αικατερίνη, που την παντρεύτηκε το 1946. Δεν έπαψε ποτέ να καλλιεργεί τη γη ενώ ασχολήθηκε με την κατασκευή γεωργικών μηχανών, τομέα μάλιστα στον οποίο διακρίθηκε και βραβεύτηκε. Παράλληλα, έχοντας μια ιδιαίτερη κλίση προς τα γράμματα, έγραψε και εξέδωσε, εκτός βέβαια από την προσωπική του ιστορία στον Αλβανικό πόλεμο, αρκετά βιβλία με ιστορικά, λαογραφικά και φιλοσοφικά - θρησκειολογικά ακόμη θέματα, πολλά ποιήματα, ενώ όταν έβρισκε χρόνο, αυτός ο διαρκώς ανήσυχος άνθρωπος, ζωγράφιζε, έκανε χαλκογραφίες και σήμερα, που η όρασή του μειώθηκε, για να μην μένει άπραγος, σκαλίζει το ξύλο και φτιάχνει από γκλίτσες μέχρι κομπολόγια.

Σχόλια: 1   Εμφανίσεις: 654   Ομάδα: Γενικά  

 ΛΕΞΙΚΟ ΝΕΑΣ ΔΩΡΙΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ
Δημοσιεύτηκε από:palaiokhoriondorieon demis dryopas 1184 μέρες πριν 03.03.2009 11:44:42

Α
ααα; =τι είπατε;
αααααααα =σωστά, ή κατάλαβα
α! α! α! =ναι! ναι! ναι!
απάν - απκάτ - σιακεί - σιαπάν= δήλωση κατεύθυνσης
απθώνω =αφήνω κάτι κάπου
αποσβολώθκα= μου πετάχτηκαν τα μάτια έξω
αντραποδίθκα =περδικλώθκα, σκόνταψα
απστόμσει= αναποδογύρισε
απόστασα =κουράστηκα
αφσκιά = ασχήμια!
ακορμένομαι =ακούω με προσοχή
απδισιά =πήδημα
απήδσα μσουρανίς= σηκώθηκα στον αέρα
αναμέρα= κάνε άκρη
αρπαλίκι= η γκλίτσα
αστόησα =ξέχασα
αλσίβα = απορρυπαντικό του παλιού καιρού φτιαγμένο από στάχτη
απστόμσε =αναποδογύρισε
αύλακας ==αυλάκι, ρυάκι
άμπνασόμπ ου διάουλους άντε που να σου μπει ο διάολος
άμνασίεθαβα= άντε που να σε έθαβα
αποκουντριασμένους =αποχαυνωμένος
αλλομανάω= μακελεύω, λιανίζω
αναχιτώνω =αγριεύω
αντράλα, χαρβαλασιό = φασαρία
αντάρα = ομίχλη, θολούρα
αναφανταλιά (μου'ρθε αναφανταλιά) =ζαλίστηκα

Β
βατσνιά =αγκάθια - πουρνάρια
βερβέριξε το πετσί μου= ανατρίχιασα
βέλαξα(απ'τον πόνο) =φώναξα δυνατά ή πόνεσα πολύ
βαλάντωσα (στό κλάμα) έκλαψα πάρα πολύ
βρούδια =αυτοσχέδιες πισίνες της φύσης στα ποτάμια

γ
γούπατο =εσοχή
γκλαγκανάω =καταπίνω με έντονα γλου-γλου
γατσούλι= γατάκι
γούρμασε =ωρίμασε
γκοέρα =στην κυριολεξία, το θηλυκό του σταγαλινίου, χρησιμοποιείται ως έκφραση και για τους gay.
γκαβώθκα =τυφλώθηκα
γκλιορεύω= είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, πριν με πάρει ο ύπνος
γίγκει =αόριστος του γίνομαι
γέρεψα= γιατρεύτηκα, έγινα καλά - έγινα γερός
γρούσπα =κουφάλα, τρύπα
γραδώνω στριμώχνω,αγκιστρώνω, σκαλώνω , μπλέκομαι
γκεύω =βουτάω, μουσκεύω (να γκέψω λίγο ψουμάκ')
γκουστέρα =μεγάλη πράσινη σαύρα
γουργουλεύω =ανακατεύω
γκρικι= πισινός
γύκος= σωρός από στρώματα
μη μι γκιουιζ =μη με αγγίζεις
καταϊ =κάτω

Δ
δαμάλι= ταύρος
δρασκέλατο =απήδατο, πηδηξέ το

Ζ
ζαλοκνιέμαι =ζαλίζομαι, κουνιέμαι
ζάρκο= γυμνό, ξεμπλέτσοτο
ζβάου= σβήνω
ζίβα =σβήσε
ζίβα τ'φεξ σβήσε το φως
ζαφτω= πέφτω
ζγουρ= ζυγούρι
ζλάπ το ζώο γενικώς, ατίθασος άνθρωπος
ζαβλακώθκα =νύσταξα ή δεν ξέρω που είμαι
ζγώνω =πλησιάζω
ζμπύλ(η) =στην πύλη (αρτινός φρουρός στο στρατό)
ζμπάω =βάζω - σπρωχτά
ζαγκανιέμαι =κουνιέμαι ρυθμικά
ζμάχια =πράσινο υδρόβιο φυτό του γλυκού νερού.
γλυστράνε πιο πολύ από μπανανόφλουδα
ζαλγκόθκα =μεταφέρω κάτι στην πλάτη (συνήθως ξύλα)

Κ
καρκαμπίλα =ήλιος καυτός
καρκόθκα =πνίγηκα
κατσκανάρ =ζωηρός
κλιορεύομαι= κοιμάμαι
κλιτσινάρ αδύνατος
κοντοτούρτα =σκορπιός (σε μερικά χωριά των Τζουμέρκων)
κουρδκουγκλιέμαι ==κάνω τούμπες
κουτσιούμπλισα =στραμπούλιξα το δάχτυλο του ποδιού (σχεδόν πάντα το μεγάλο!)
κορδομπούλιασε = σβόλιασε
καλογιάννος= τό μικρό πουλάκι κι αυτό
κριτσάλσε =κριτσάνησε ή κάτι τέτοιο
καλοσκέρσα =πρωτοδοκίμασα
κύκαρη =φλιτζάνι
κουτσούνα =μικρό ζυμωτό ψωμί με ζάχαρη ψημένο στα κάρβουνα
κρεβατίνα= κληματαριά, που χρησιμοποιείται για ίσκιο
καρδάρα μεταλλικός κουβάς για το γάλα
κοτοπούλι =κοτόπουλο
καλιγκότς =κάποιος κουβαλάει κάποιον στην πλάτη του
κοκονάκι οταν κάποιος κάθεται με λυγισμένα τα γόνατα.
κοσά =τό δρεπάνι
κοσί γρήγορα
κρένω= μιλάω
κοματσιούλι =μικρό τεμάχιο ψωμιού συνήθως υπόλειμμα
κατσούλα =η κουκούλα,από πανοφώρι
καρκαριέμαι =γελάω δυνατά
κριτσίλωσε =στράβωσε (τόσο που έγινε σχεδόν κόμπος)
κοκόσιες καρύδες
κλαπατσίγκανα =όργανα, ορχήστρα
καρκαλοϊόται =κακαρίζει (η κότα)
κρούω= αγγίζω
κριτσιανοβόλσε =έσπασε με δυνατό θόρυβο
κούρβαλα= μπελάδες
πλιτσίκι= μούσκεμα
καρκαλοϊτό =ανακοίνωση νέου αυγού από την κότα
κοδέλα= κλειστή στροφή
κουρδουκλίεμαι =κάνω τούμπες, στριφογυρνάω
κουμάσι =γουρουνόσπιτο(παλιάνθρωπος)
καρδιλάγγος, καταπιόνας= λαιμός(καρδιλαγγονιά δεν υπάρχει)
καταψιά =γουλιά ή μπουκια
κουκουμέλα = μανιτάρι
κούντρισα =χτύπησα το κεφάλι μου
καρυδώνω =πνίγω (θα τ'καρυδώσω)
καστραβέτς= αγκούρι
κιο= αφού (κιο δεν έχω φράγκο)

Λ
λάιος =μαύρος
(γ)λαρωνω =ησυχαζω
λαβίδα= κουτάλι
λούτα =Η αχτένιστη,απεριποίητη γυναίκα
λιόκια =αρ***α
λιμπά= λιόκια
Λιάρδα= φσέκι, μεθώ
λάκσα (πλυθ. λακίσαμαν) =πήρα δρόμο, έφυγα τρέχοντας

M
μαβλάω =προσκαλώ τα ζωντανά ή τα κατοικίδια
μαντζακούπ =αντρικό γεννητικό όργανο!
μαντρί =στάβλος
μαρκούτσ =Ξύλο, αντικό όργανο, κάτι που δεν ξέρω πως δουλεύει, τηλεκοντρόλ (φέρ'το μαρκούτσ)
μπόκαλο= μικρή πέτρα
μαρμίτα =τα λεφτά
ματουϊάλα =γυαλιά οράσεως
ματσλάω μασάω
μουλοκάναρο τό αποτέλεσμα ζευγαρώματος, ανάμεσα σ'ένα στραγαλίνι κι ένα καναρίνι
μπαϊλσιά =ζαλάδα
μπαϊλσα =ζαλίστηκα
μπακακάκι =βατραχάκι
μπακανιάρικο =τό παιδί,πού εχει πρησμένη κοιλιά
μπακάνιασα =πρήστηκα, από το πολύ νερό, ποτό
μπακατσέλη =μπακακάκι
μπακτσές τό χωράφι μάλλον
μπαρχάλα =διχάλα
μπασιά= έχει ρεύμα, φυσάει
μπζιάκα =βατράχι - vampire μεγάλου μεγέθους που πίνει αίμα από πρόβατα
ο μπζιάκας =αυτός που είναι χοντρούλης
η μπζιάκα είναι επίσης γνωστή και σαν "μπράσκα", εξ ού και ο "μπασκοκοίλης"
μπηχτοκέφαλα =με το κεφάλι κάτω
μπλαθρώνω =σκεπάζω κάτι πρόχειρα, καλύπτω
μπλαντάμ =ό άχαρος, χοντροκομένος άνθρωπος
μπελι =(μόνο την κυριολεξία ) πτυοσκάπανο
μπλετσιανάω πλατσουρίζω ή κάνω μπάνιο σε ρηχά νερά
μπολιάζω εμβολιάζω
μπουρμπούτσιαλο =έντομο
μπομπότα= τό ψωμί από καλαμπόκι
μπραστ= έφυγε γρήγορα
μπστούρια= πέτρες
μσαφιραίοι= επισκέπτες
μτσούνια μούρη
μχαρής= καμινάδα
μόσκι= μοσχάρι
μπεκιώνα =κανάτα
μαρκαλάω =κάνω sex
ματζαφλάρ =κάτι μακρύ
μαβλάω φωνάζω (τις κότες ή τα πρόβατα)
μπασκίνας =χωροφύλακας
μπούγλα τενεκές
τον μούτεψα =τον διέλυσα

Ν
ντζιομανίκι= γκλίτσα, μαγγούρα
νταούλιασε= μέθησε
ντζιοπάνς γιδοβοσκός (γκλίτσμαν)
νομ' ή ναμ' =δώσε μου
νέσπλο= μούσμουλο
νταβλαρώθκα έπεσα κάτω ή ξάπλωσα απότομα
ντμπάτσαμαν =την πατήσαμε

Ξ
ξαποστάζω =ξεκουράζομαι
ξιμπλιέτσοτο= γυμνό
ξιτσαουλιάστκα= μου έφυγε το στόμα μου έφυγε το σαγόνι
ξεντραχτώθκα διαλυθηκα
ξεσκλάω σκίζω
ξεκλιτσνιάσκει, ξεφιστουκιάσκει= διαλύθηκε
ξεσκανταλίσκει =απορυθμίστηκε
ξετσόνιασες= απέκτησες θάρρος
ξεμτσουνιάσκαν =τράκαραν μετωπικά
ξεμοτόχου =αποκλειστικά
ξεσφυρου =χώνω
ξίκι να γένει =κομάτια να γίνει

Ο
Ούι=  Συνήθως εκφράζει έκπληξη

Π
πλομάτσα =στρώμα
πομποσιά ασφυξία
πουμπόθκα =πνίγηκα - δεν μπορώ να πάρω ανάσα
πριτσιαλάω =κάνω sex
πριτσαλίστκα =κάηκα
μ΄πρισκάλσι =στραβοκατάπια
πλακοπάϊδα =παγίδα για πουλιά με επίπεδη πέτρα
παρασόλισα =φοβήθηκα, τρελάθηκα
πτσάς =υποτιμητικά ο άνδρας
πτσαρας =αγορι (αντίθετο τσουπρα=κοριτσι)
πρατίνα =προβατίνα
πσλά =ψηλά
πλακόφωνο =πικάπ
πράματα =τά πρόβατα
πετσί =επιδερμίδα, δερμα σύνταξη με πετσί (πετσώνω=καλύπτω επιφάνεια αλλα και κάνω sex, βερβέριξε το πετσί μου=ανατρίχιασα, θα σ΄σκωσω το πετσί=θα σε κάψω ή θα σε κερδίσω στη δηλωτή, στα πετσιά μου= στα αρχ***α μου)
πρατζαφίλια =μικρά τεμάχια -παρελκόμενα-μικρής χρηστικότητας!
πετρόβεργο= πλάστης για πίτες
πιπίτιασα δίψασα πολύ
πουνιάζομαι =τρώω
ποστιάζω βαζω το ένα πάνω στο άλλο
πάφλας(πλυθ. παφίλια) τενεκές τσίγκινος (ή μυαλό άστα να πάνε...)
πλουτούμ =μούσκεμα
πεταστή =λαγάνα
προφάν =τό καλαμάκι(μέ αυτό πού ρουφάν)
πααίνω αντικιαστά =πάω στα τυφλά
πθαμή= παλάμη

Ρ
ρογγαλιάσκα =μου μπήκε ακίδα
ρογγαλιάσκα =μου μπήκε ακίδα
ρουπώνω χορταίνω, ρούπωσα=έφαγα
ρέκος =σπαρακτικό κλάμα
ρεκοβέλαξα =κλάμα και ουρλιαχτό στην ίδια κραυγή (στούμπσα το δάχλο=αιτία για ρεκοβέλασμα)
ρόκα =καλαμπόκι
ρεχατιάζω =ξεκουράζομαι-λαγοκοιμάμαι

Σ
σβόηρας - κατσκανάρ =ζωηρός
σκρούμπος =κάηκε εντελώς - καρβουνιάστηκε
σφρουτζούλατο =πέτα το
σκαφίδα μεγαλη λεκάνη
σφαλαγγούδια αράχνες
σκανταλάρια =εξαρτήματα για την παγίδα παραπάνω
σαφρακιασμένο =tό αδύνατο ή αδύναμο, τό κακόμοιρο
σπλιτζάρ= τό μικρό πουλάκι
σιάφαρο= άσχημη γυναίκα
σάφαρο= ασχημος ή άσχημη
σιέρπετο =φίδι (ή άσχημη γυναίκα)
σκρούμπος =κάτι καμμένο
σαλιβάρι φερετζές για ζώα(προς αποφυγή δαγκώματος)
σφουγγάω =σκουπίζω
σαρμανίτσα =κούνια
σκλέντζα είδος παιχνίδιου
σιούγκρα τον σκουντησέ τον
σιουρμανάω =σφυρίζω δυνατά
σπρούχνη (χόβολη) =στάχτη με κάρβουνα
σκόπι =ραβδί-μπαστούνι
σαλακατές =φασαρία
σφρίδα =πρωκτός
σιλούντιασα =ζαλίστηκα - μπερδεύτηκα
σατλά =χαζά
με σιούρξε =ξεπάγιασα

Τ
τένες =αθλητικά παπούτσια
τσαρναράει =στάζει - τρέχει νερό
τσικλίσκα σκίστηκα
τράω =κοιτάζω
τσιροπούλι =μικρό πουλί
τσιοκανάω =ευνουχίζω
τσακμάκι αναπτήρας(περίπου)
τσιόκος ή τζιόκος= πέος (στο τζιόκο μου=στο που*σο μου, κλάσε μας το τζιόκο)
τλώνω (αόριστος τίλωνα) =γεμίζω ασφυκτικά
τίγκα =γεμάτο όσο δεν παίρνει άλλο
ξανθιά πωλήτρια: θα πληρώσετε με πιστωτική;
αρτινός: τ΄ν ΄νει τίγκα(γεμάτη)
ξανθιά πωλήτρια: μ... δεν συνεργαζόμαστε με αυτή τη μάρκα
τσιακναρίδα =πολύ λεπτή γάμπα
τσίφλια(τα) =μάτια
τσέρλο= ρευστά κόπρανα
τσιαούλια= σαγόνι

Φ
φαρμακώθκα σ=τεναχωρήθηκα
φραστ =γρήγορη κίνηση
φκάρι= θήκη
φκιαρ' =το φτιάρι
φουρδακλιάζω πήρα φωτιά
φκαρ =η φλούδα που μένει από τα ξερά φασόλια, μεταφορικά: άχρηστος άνθρωπος: είσαι φκαρ
φλιτράω πετάω
φουρτουλάω πετάω
φρουτζούλα το =πεταξέ το
φσέκι =Λιάρδα, μεθώ

Χ
χιζουβόλσια =χέστηκα!
χλιάρ =κουτάλι
χαλεύω =ζητάω
τσ'χάλεψα ψουμάκι = της ζήτησα φαγητό
τσ'χάλεψα **ί = της ζήτησα να κάνουμε έρωτα
χάθκαμαν =χαθήκαμε
χλιιμάρα η έντονη μιζέρια
χυμονικό καρπούζι


ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ - ΑΠΟΡΙΕΣ
Αϊ τσα χπαν = έλα επάνω
μη ζγωνς ντηπ, μέσα ειν' τίγκα = μην πλησιάζεις, μέσα είναι γεμάτο κόσμο
Ζτπαμπ ζπρωτ = "Στην πάμπ την πρώτη" (την καλύτερη...)
μη μ΄σκονς αλμπασία = μη με ενοχλείς
από που ξεκάμπσες; = από που εμφανίστηκες;
πραζ' αντράω; = πειράζει αν βλέπω και εγώ;
Που γκιζιράτι ζαλιάρκα, κουσί να πουνιαστίτι = που γυρνάτε διαβολόπαιδα, ελάτε γρήγορα να φάτε
Ζάρκο Πάσπαλι = γυμνός πας πάλι, καθώς και γνωστός μπασκετμπολίστας
Στο συνεργείο: Καπ απ'κατ, καπ καν γκαπ γκαπ = Κάπου στο κάτω μέρος του αυτοκινήτου, ακούγεται μεταλλικός επαναλαμβανόμενος θόρυβος

ΑΠΕΙΛΕΣ - ΕΝΤΑΣΕΙΣ - ΒΡΙΣΙΕΣ - ΚΑΤΑΡΕΣ
θα ζμασω τα τσιαούλια = θα σου ρίξω γροθιά στο σαγόνι
Θα σ'μιτρίσω τα παϊδια
Θα σ΄ μάσω τσ΄ μύτες...
Θα σ΄ φάου του καρδιλάγγου (απάντηση: θα μ΄ κλάσεις το τζιόκο)
αι γα..σ΄
γαμουτου κιαρατό σ΄
θα σι σκίσου στ'κλια
θα σι πιληκίσου
θα σι ξισκίσου
μη μα' μποχνς = μην σπρώχνεις
μη μι' κρους = μην μ'ακουμπάς
είσι μιτζμένου = είσαι μεθυσμένος
Θα σ' αφαλουκόψου
Θα σε λιανίσου
Θα σ' αλουμανίσου
Θα σε ζάψου
Θα σε φουρδακλιάσου
Ουίιι παιδάκι μ' εσύ είσι πέρα τ'λάκα!
Μπιτ ζλαπ!
Δεν σ'κοβ' του κιφαλ'!
να σε κλαιν 9 Μαρίες...
να σε κόβ' η νίλα...
να σε κόβ' η κλοια από κραμπολάχανο...
θα σ' ξικολόσω τ'αυτιά
θα ζ΄μαυρίσω τα καλαμίδια
(χ)άι και σα ΄μπάρω του σκόπι, θα στ΄ αργάσω του τομάρ΄

Σχόλια: 1   Εμφανίσεις: 500   Ομάδα: Γενικά  



Ποιοί είναι εδώ;
Ανώνυμοι: 1, Εγγεγραμμένοι: 0 (?)

Κατάχρηση | Φιλοξενείται από LivePage | | Design by Wolf | © Kolobok smiles, Aiwan